Technologia pomiarowa

Szybki wzrost liczby maszyn sterowanych numerycznie oraz robotów przemysłowych zmusił producentów i użytkowników do stosowanie jednoznacznych kryteriów oceny ich jakości. Z uwagi na stosunkowo niewielką pracochłonność, niski koszt badań oraz znaczną przydatność uzyskanych wyników do oceny jakości i stanu technicznego, jednym z najbardziej rozpowszechnionych testów jest sprawdzenie dokładności ustalania położenia jej zespołów. Uzyskane w wyniku takich badań odchyłki ustalanie położenia oraz rozrzut położeń zespołów stanowią ważne kryterium oceny stanu maszyny i jej zespołów. Aby umożliwić porównywanie wyników uzyskiwanych przez różnych producentów i użytkowników maszyn sterowanych numerycznie, w szeregu krajach opracowano zalecenia precyzujące tok postępowania w przypadku prowadzenia takich badań.

 

Na świecie stosuje się kilka różnych norm związanych z kontrolą parametrów maszyny: NMTBA-USA, VDI – Niemcy, JIS – Japonia, ISO – Unia Europejska. W UE, dla maszyn z grupy „obrabiarki skrawające”, podstawę stanowi norma ISO 230 część 1 oraz część 2. Część pierwsza obowiązuje w Polsce jako PN-93/M-55580/01 „Dokładność geometryczna obrabiarek pracujących bez obciążeń lub w warunkach obróbki wykańczającej”.


Przyczyną występowania odchyłek położenia zespołów przesuwnych są głównie błędy geometryczne wykonania maszyny, jej odkształcenia cieplne i odkształcenia pod wpływem sił: głównie tarcia, ciężkości i związanych z samym procesem.

Kompleksowa kontrola błędów geometrycznych obejmuje cechy: kształtu, położenia oraz przemieszczania linii lub powierzchni maszyny. Mogą to być takie cechy jak – prostoliniowość, płaskość, równoległość, prostopadłość i obrót.

cofnij

Skontaktuj się

ul. Nowomiejska, 78-600 Wałcz